[Fic] Roommate -Chapter 14- [RyoxShigexKei]

posted on 16 Mar 2009 16:38 by makochin in Koyashige, Nishikato, Roommate
 

 

.

 

.

 

.

 

แสงอาทิตย์ยามเช้าแยงเข้ามาทะลุหน้าต่างและเปลือกตา พร้อมกระนั้นก็ส่งผ่านความร้อนด้วยเช่นกัน ร่างแกร่งเปลือยเปล่าเริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นเป็นระยะๆ

ถึงประเทศญี่ปุ่นจะอยู่ในเขตอบอุ่น แต่พอเข้าหน้าร้อนล่ะก็..... อุณหภูมิไม่แพ้ประเทศทางใต้เลยทีเดียว เผินๆจะร้อนกว่าด้วยซ้ำ

 

 

 

เปลือกตาค่อยๆลืมขึ้นมาทีละนิดๆ พยายามปรับแสงที่แยงเข้ามาให้ชินทีละนิดๆ จนกระทั้งลืมได้เต็มๆตา....

 

 

เช้าแล้วเหรอ...

 

 

ยันกายจากเตียงเพื่อลุกขึ้นมาทำธุระส่วนตัวยามเช้าตามปกติ แต่พอผ้าห่มเริ่มไหลไปตามแรงโน้มถ่วง ก็พบว่าตัวเองไม่ได้สวมอะไรอยู่เลยทั้งสิ้น!!!!!

 

 

สำรวจสภาพรอบตัว หันซ้ายหันขวาดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ แต่ก็ไม่พบกับร่องรอยที่คาดว่าจะได้เห็น.... ก็ปกติทุกอย่างนี่นา เพื่อไม่ให้ความสงสัยทำลายเวลาไปมากกว่านี้ เรียวจึงหยิบเสื้อผ้ามาสวมลวกๆ แล้วเดินออกจากห้องนอน.......

 

 

 

 

เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นนะ...... ทำไมจำอะไรไม่ได้เลยซักอย่าง

 

 

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว เลิกคิดดีกว่า......

 

 

 

 

แต่เรียวกลับต้องคิดหนักอีกรอบ เมื่อออกจากห้องนอนตัวเอง เจอชิเงอากิเดินมาปะทะตรงหน้าพอดี แต่ไม่ได้ทักทายยามเช้าเหมือนเดิม แถมยังเบือนหน้าบึ้งๆหนีใส่อีก

 

 

 

"หันหน้าหนีฉันทำไม??" เสียงเข้มตัดสินใจถามให้หายสงสัย

 

"ไม่มี!!!!" แต่ชิเงอากิไม่ได้ตอบให้หายสงสัย แถมเสียงดังใส่อีกต่างหาก

 

 

 

อะไรวะเนี่ย?..........

 

 

 

"ข้าวเช้าวันนี้ล่ะ" ตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องพลางหันไปทางโต๊ะกินข้าวเบนความสนใจ ไม่รู้ว่าร่างบางโกรธเขาเพราะเรื่องอะไร แต่ถ้าขืนถามต่อไปอาจบานปลายก็ได้

 

"หากินเอาเอง!!!"

 

"อ้าว!!??"

 

"ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้อยู่ได้!!! เห็นแล้วรำคาญ!!"

 

"นายพูดเรื่องอะไร? ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะ......"

 

 

 

เพี้ยะ!!!!!!!

 

 

 

"แค่เรื่องเมื่อวานทำอะไรลงไปก็ไม่รับรู้เลยใช่มั้ย ใช่สิ..... ถึงฉันจะเป็นแค่เพื่อนแชร์ห้องด้วยกัน แต่ฉันก็ไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของนายนะ!!!!!"

 

 

 

เรียวกุมแก้มที่ปรากฏรอยมือแดงเถือก ทำได้เพียงแค่มองนักตบมือทองเดินฉุนเฉียวออกจากห้องไปเท่านั้น

เขาคงจะคาดคั้นถามเรื่องที่เขาก่อ(โดยไม่รู้ตัว)ต่อไป..... หากไม่เห็นเห็นน้ำตาคลอหน่วยตาสวยที่ค่อยๆไหลอาบแก้มเนียนด้วย

 

 

 

 

 

แค่เขาจำเรื่องเมื่อวานไม่ได้.........ทำไมต้องร้องไห้ด้วยล่ะ??...........

 

 

 

 

...........ตอนนี้เจ็บหัวใจมากกว่าเจ็บบนหน้าด้วยซ้ำไป......

 

 

 

.

 

.

 

.

 

.

 

 

 

"เรียวจางงงง~"

 

"............."

 

"เรียวจัง....??"

 

"......................"

 

"เรียวจัง ฉันมาถึงแล้ว!!!!!" พอเรียกชื่อไปแล้วเจ้าตัวไม่ยอมตอบสนองกลับซักที คนเรียกเลยใช้ไม้ตายสุดท้ายโดยการเรียกชื่อกรอกหูใส่ด้วยเสียงดังที่สุด แน่นอนว่าต้องได้ผลแน่นอน เจ้าของชื่อเรียวสะดุ้งโหยงเพราะระดับเดซิเบลที่มากเกินกว่าที่หูเขาจะรับไหว

 

"ฮ.....ฮิโรกิ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่?"

 

"ตั้งแต่ 10 นาทีที่แล้ว!!! ฉันเห็นเรียวจังยืนเหม่ออยู่ตั้งนาน เรียกเท่าไหร่ก็ไม่หันซักที.... เรียวจังเป็นอะไรเปล่า??"

 

"ป.... เปล่าซะหน่อย แล้วกินอะไรมารึยัง"

 

"กินมาจากบ้านแล้วล่ะ อ้อ.... ฉันซื้อทาโกยากิร้านที่เรียวจังชอบกินมาฝากด้วยล่ะ เห็นไม่ได้กลับบ้านไปนาน" ฮิโรกิชูถุงพลาสติกใส่อาหารมาให้ดูเป็นการยืนยันคำประกอบ "กลับไปบ้านบ้างสิ... คุณลุงบ่นคิดถึงจะแย่"

 

"มีเรื่องยุ่งๆนิดหน่อยน่ะ..... " เรียวยักไหล่  

"ตั้งแต่เช้าฉันยังไม่กินอะไรเลย นายเพิ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ ไปพักก่อนดีกว่า....."

 

 

 

 

************************Roommate************************

 

 

 

 

"ชิเงะจัง......."

 

"............."

 

"ชิเงะจัง............."

 

".....ค... ครับ มีอะไรเหรอพี่เคย์"

 

"เห็นชิเงะจังเหม่อๆไปน่ะ เป็นอะไรรึเปล่า?" เสียงอ่อนโยนของเคอิจิโร่ถามคนนั่งข้างๆอย่างห่วงใย

"เมื่อวานไม่เห็นรับโทรศัพท์เลย เกิดอะไรขึ้นเมื่อวานเหรอ?"

 

 

แต่ทั้งน้ำเสียงและสายตาห่วงใยไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย ชิเงอากิกับหน้าซีดลงกว่าเดิม

 

 

"ไม่ค่อยสบายนิดหน่อยน่ะ เมื่อวานเลยนอนพักทั้งวัน"

 

"งั้นเหรอ.... " มือใหญ่ถือวิสาสะหยิบกองเอกสารพร้อมปากกาไปจากหน้า

"เดี๋ยวพี่ทำต่อเอง ชิเงะจังกลับบ้านไปพักก่อนก็ได้ ปิดเทอมนี้เหนื่อยมาตลอดเลยนะเรา ไม่มีใครว่าหรอก"

 

 

ทั้งๆที่ใจจริงห่วงงานตรงหน้ามากกว่า เมื่อวานก็ไม่ได้มามหาลัยแล้ว แต่พอเห็นใบหน้าคนรักของตน

 

 

"อ..... อืม"

 

 

..........ไม่กล้าสู้หน้าเลยสักนิด.......

 

 

 

 

 

.........................................

 

.............................

 

...............

 

 

 

ชิเงอากิตัดสินใจกลับมาที่ห้องก่อน ทั้งๆที่ไม่อยากจะกลับแต่ตัวเองก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนที่ให้สมกับคำโกหก

พอนึกถึงหน้าเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เหรอหราทำเป็นไม่รู้เรื่องเมื่อวานพาลยิ่งอารมณ์เสีย ยืนนิ่งลังเลใจที่จะบิดกลอนประตูเข้าห้องไป

 

 

 

แต่ตอนนี้เรียวก็ต้องไปมหาลัยนี่นา ตอนนี้คงไม่อยู่หรอกมั้ง.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"เรียวจัง..... ห้องนี้นายไม่ได้อยู่คนเดียวใช่เปล่า?? อยู่กับใครน่ะ ฮั่นแน่ๆ"

 

"หยุดเลยฮิโรกิ!!! ไปจับของเจ้าตัวเล่นเดี๋ยวฉันก็โดนด่าพอดี!!!"

 

 

 

 

 

ภาพแรกที่ปรากฏบนสายตาคู่สวยของชิเงอากิพอถึงบ้านนั้น เป็นภาพของชายหนุ่มสองคน คนตัวสูงกว่ากำลังเอื้อมมือถือบางอย่างเขย่งปลายเท้าไม่ให้คนตัวเตี้ยกว่าหยิบได้ แววตาขี้เล่นของคนที่ชิเงอากิไม่เคยรู้จักมาก่อนกำลังสนุกเพราะได้แกล้งคนบางคน แต่พอรับรู้ว่าใครอีกคนมาถึงแล้วก็ยิ้มตอบให้อย่างเป็นมิตร

 

 

"ใครน่ะเรียว?" ชิเงอากิถามเรียวถึงบุคคลที่ไม่รู้จัก นอกจากยามะพีแล้วไม่มีใครกล้าเล่นกับเรียวแบบนี้เลย

 

"ฮิโรกิญาติฉันเอง วันนี้จะมาค้างที่นี่ด้วยสองคืน นายคงไม่ว่าอะไรนะ"

 

"ฮั่นแน่!!! อยู่กับแฟนก็ไม่บอกนะเรียวจัง แถมแฟนน่ารักซะด้วย" ฮิโรกิเปลี่ยนเป้าหมายจากการแกล้งญาติตัวเองเป็นคนที่คาดว่าจะเป็นคนรักของญาติ เดินเข้าไปจับมือราวกับว่ารู้จักกันมานมนาน

 

"ผมคาโต้ ชิเงอากิ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

 

"อื้ม.... ฉันชื่ออุจิ ฮิโรกิ เป็นญาติของเรียวแบบที่เรียวบอกนั่นแหละ วันนี้ฉันยังหาที่พักไม่ได้.... ขอรบกวนนายไปก่อนนะ" ทักทายตามมารยาทประสาคนพบเจอกันครั้งแรก แต่ก็พยายามสร้างความคุ้นเคยให้เร็วที่สุดด้วยภาษาพูดที่เป็นกันเอง แต่เรียวดูท่าทางจะไม่ค่อยเห็นดีด้วยเท่าไหร่กับความเป็นกันเองเกินเหตุของฮิโรกิ......

 

 

"ชิเงะ นายระวังด้วยนะ ฮิโรกิเป็นพวก........"

 

 

 

"น่ารักจังเลย~~~!!! สองคืนนี้ฝากตัวด้วยนะ ชิเงะจัง" ท่าทางคำเตือนของเรียวจะไม่เป็นผล เพราะฮิโรกิจัดการกอดและชิงหอมแก้มเพื่อนร่วมห้องของเขาไปเสียก่อน

 

 

 

ชิเงอากิตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว!!!!!!

 

 

.

 

.

 

.

 

 

 

"ฮิโรกิเป็นโรคชอบของน่ารักๆ ตั้งแต่เด็กๆแล้ว เจ้านี่ไม่ว่าเห็นอะไรก็บอกว่าน่ารักไปหมด แล้วก็ทำแบบที่นายโดนเมื่อกี้นั่นแหละ"

 

"งั้นเหรอ" คนโดนหอมแก้มเออออ พลางวางแก้วน้ำชาให้กับแขกผู้มาเยือนที่ชุดรับแขก ก็ฟังเรียวไปงั้นๆแหละ ในเวลานี้เขาไม่ได้อยากพูดกับเรียวซักหน่อย แล้วญาติของเรียวอีกคนด้วย ตระกูลนี้มันแปลกๆกันทุกคนรึยังไงนะ??

 

"ชิเงะจังเป็นแฟนกับเรียวจังเหรอ? เห็นอยู่ด้วยกันน่ะ"

 

"เปล่าซักหน่อย!!!! เพื่อนร่วมห้องเฉยๆต่างหาก!!!" แต่มีเพียงเสียงเรียวคนเดียวเท่านั้นที่โพล่งปฏิเสธทันควัน

 

 

สายตาคู่สวยมองคนที่บอกปฏิเสธให้แทนอย่างไม่พอใจ พาลนึกไปถึงเรื่องเมื่อวานจนถึงเมื่อเช้าก็แปลบในอกขึ้นโดยพลัน

 

 

 

สิ่งที่เรียวทำลงไปทั้งหมดนี่....... เป็นสิ่งที่เพื่อนร่วมห้องเขาพึงกระทำกันงั้นเหรอ????

 

 

 

 

ร่างบางเดินถือน้ำชาที่เหลืออยู่บนถาดอีกใบ วางกระแทกต่อหน้า "เพื่อนร่วมห้อง" จนน้ำกระฉอกออกจากแก้ว ก่อนจะเดินตึงตังกลับห้องตัวเอง ไม่สนใจว่าทั้งเรียวและฮิโรกิจะอึ้งกับท่าทางปั้นบึ้งใส่แบบนี้ขนาดไหน

 

 

 

"นายสองคนไปโกรธอะไรกันมา....."

 

"ฉันก็อยากรู้เหมือนกันเนี่ย!! อยู่ๆตอนเช้าก็มาโมโหใส่ฉันซะเฉย ฉันยังไม่รู้เลยนะว่าไปทำอะไรให้ชิเงะโกรธ...."

 

ฮิโรกิเห็นญาติของตนกุมขมับใบหน้าเครียด แววตาคมเข้มกังวลอาทรคนไร้เหตุผลที่เพิ่งเดินหนีไปเมื่อกี้ เป็นครั้งแรกจริงๆที่เห็นเรียวเป็นแบบนี้.....

 

 

 

เรียวที่เป็นห่วงใยใครสักคนมากมาย..... เรียวที่พร้อมจะง้อคนๆหนึ่งได้ตลอดเวลา......

 

 

 

"เดี๋ยวฉันไปนอนที่อื่นก็ได้นะ ไม่กวนนายดีกว่า.... พวกนายจะได้คืนดีกันซักที"

 

"ไม่เกี่ยวกับนายหรอก...... ค้างไปเถอะ" ตอบให้ฮิโรกิเบาใจ เพราะรู้ว่าสาเหตุที่คนที่เขารักเป็นแบบนี้ไม่เกี่ยวกับการมาของฮิโรกิแน่ๆ

 

"ว่าแต่นายมาทำอะไรถึงโตเกียวน่ะ? จู่ๆก็มาไม่บอกกล่าว อยู่ดีๆก็โทรให้ฉันไปรับที่สถานีซะงั้น งงนะเนี่ย....."

 

"ก็ไม่มีอะไรมาก.... แค่มาหาคนๆหนึ่งที่เงียบหายไปนาน....." แววตาขี้เล่นซุกซนบนใบหน้าหล่อปนหวานก็หลุบต่ำลง ปิดบังความเศร้าที่เอ่อล้นขึ้นมาแทนที่

 

"ฉันอยากเจอโทโมฮิสะ ช่วยบอกที่อยู่เค้าให้หน่อยได้มั้ย?"

 

 

 

.

 

.

 

.

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

 

เมื่อไหร่มันจะดีกันซักที เขียนเองเหนื่อยเอง เฮ้อ.....- -"

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ ลุ้นคับ
แบบว่าจะรออ่านตอนต่อไปค่ะ
555+
แล้วมีจี้กับพีอีก555+ เอาแล้วครับทั่น!!

ยังไงก็ลุ้นคู่เรียวเงะต่อไปค่ะ จะดีกันยังน้า??55+

#2 By Screen (124.121.94.62) on 2009-03-22 15:27

คนอ่านก็เหนื่อยใจค่ะ -_-''

นึกว่าตื่นมาแล้วจะญาติดีกันสวีทหวานวี๊ดวิ่ว
ที่ไหนได้ นิชิกี้!!! ทำไมจำไม่ได้ว่าทำอะไรน้องไว้ น้องช้ำนะคะ น้องช้ำ T___________________T

เป็นน้องเงะจะงอนไม่พูดด้วยให้ตายไปเลย... ไม่กล้าสู้หน้าแฟน ไอ้คนร้ายปล้นหัวใจยังทำำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้อีกสิน่า T^T

#1 By Poofu_GiRl on 2009-03-16 19:10